Zeg, CourgetteEnCommunicatie waarom zijn jouw teksten zo lang?
Het zal de regelmatige lezer van CourgetteEnCommunicatie zeker zijn opgevallen. Daarom is het ook een begrijpelijke vraag. De overvloed aan informatie die elke dag op je afkomt wil je op een bepaalde manier onder controle houden. Maar om dit te doen aan de hand van het aantal woorden is wel erg eenvoudig.
Een gemiddeld CourgetteEnCommunicatie artikel is 900 woorden lang. Zou dat betekenen dat ik weinig lezer heb? Gelukkig is dat niet zo (dank jullie wel).
Waarschijnlijk is het opgevallen dat mijn artikelen grondig zijn.
Dat ik niet de nieuwste ontwikkelingen papagaai. Daar waarover je eerder op andere blogs gelezen had en beter? Over één van mijn onderwerpen, online communicatie, wordt heel veel geschreven. Grote en kleine blogs echoën elkaar na, zonder er iets aan toe te voegen. Niet hier. CourgetteEnCommunicatie is er ook niet voor de actualiteiten. Over de onderwerpen waar je hier leest, wordt minder gepubliceerd óf ik beschrijf ze met een andere focus.
Uit mijn bezoekersstatistieken blijkt dat dit werkt: artikelen die ik tien maanden geleden heb gepubliceerd, worden nog steeds goed gelezen. Walnoten uit november 2007 en Iens uit mei 2008 behoren tot mijn populairste artikelen.
Lange artikelen geven meer
Waarom zou een artikel dat ik op 20 november 2007 geschreven heb, nog steeds veel lezers trekken? Elke herfst zijn er walnoten verkrijgbaar. Ik schrijf waarop je walnoten kan beoordelen voordat je ze aanschaft. Hoe je walnoten kan bereiden. Uit mijn statistieken blijkt ook dat mensen graag lezen over mijn herinneringen aan Frankrijk. Op de zoektermen ‘Frankrijk en walnoten’ komen ze bij mij langs.
Mensen lezen graag verhalen. En die mogen best lang zijn. Het is niet de lengte maar of ik, als schrijver, er toe in staat ben om mijn lezer door het verhaal heen te trekken. De aandacht weet vast te houden. Zo vragen mijn teksten niet alleen wat van de lezer maar ook zeker wat van de schrijver. Ik probeer een band met mijn lezers op te bouwen. Lezers gaan dat herkennen en waarderen. Dat denk ik dan, als ik kijk naar het aantal abonnees.
Lage frequentie is op lange termijn beter
Je ziet ook dat het aantal artikelen dat ik per maand publiceer niet hoog ligt. Dit in tegenstelling tot blogs waarop dagelijks meerdere artikelen verschijnen. Het is niet makkelijk om dat tempo bij te houden. Als schrijver maar ook als lezer. Dagelijks lees ik zo’n 90 artikelen, waar enkele blogs bij zitten met een hoge publicatie frequentie. Ik kies er zelf voor, ik weet het. Mijn nieuwsgierigheid en de wil om bij te blijven zorgen er voor dat dit een dagelijkse routine is. Maar ik wil er ook geen uren aan besteden. Zo heb ik bepaalde blogs uit mijn reader gehaald omdat ze té veel publiceren. Het eindigde daarmee dat ik ze opende en er door heen scrolde, alleen maar om ze uit mijn lezer te krijgen. Makkelijker is het om mij uit te schrijven. Dat is ook wat ik gedaan heb. Als lezers bij je weglopen, dan schiet je als blog jouw doel voorbij.
Lange of korte blogteksten?
In de blogwereld bestaat er al een lange tijd een discussie over lange versus korte teksten. Lange teksten zouden niet gelezen worden. Omdat ze er niet uitnodigend uit zien. Mensen lezen niet online, ze scannen. Nee, de teksten moeten kort zijn wil je lezers trekken. Het grote voordeel is dat je ze makkelijk kan opnemen. Het artikel is te overzien.
Eerlijk gezegd: ik heb mij nooit wat aangetrokken van deze discussie. Teksten beoordelen op kort of lang vind ik nogal oppervlakkig. Het gaat niet om veel of weinig letters. Wat het belangrijkste is, betrokkenheid. Zorgen dat je lezers vinden wat ze zoeken. Een band met ze opbouwen door steeds weer verrassende artikelen te publiceren. Dat kan zowel met korte als met lange teksten. Ook al geloof ik dat het met laatste beter werkt….
Een andere discussie gaat over de regelmaat van publiceren. Veelal lees ik dat je twee keer per week moet publiceren om opgemerkt te blijven. Als jouw doel is om meer (nieuwe) bezoekers te trekken, dan zul je dat zeker moeten doen. Maar ik geloof dat voor het publiceren van kwalitatief betere artikelen waarmee je een band met jouw abonnees opbouwt, een lage frequentie beter werkt. Ik zou het mijn lezers niet willen aandoen om mijn artikelen twee keer per week te publiceren. En mijzelf ook niet. Er is meer in het leven.
Wat denken jullie?


2 reacties so far ↓
Maeb // oktober 21, 2008 bij 10:47 am |
Voor lange blogs moet je echt kunnen schrijven. Dat kunnen er niet zoveel.
Dus als je succes hebt met lange verhalen dan mag je zeggen dat je schrijven kunt.
Wat ik zeg als er op een borrel wordt gevraagd: wat doe jij? (directors cut) « courgetteEncommunicatie // december 6, 2008 bij 9:22 am |
[...] wie is ← Een kijkje in de keuken van CourgetteEnCommunicatie: Waarom langere teksten beter werken [...]